Luister naar Lucas!

Dag 5

klik op de foto voor de geplande route

Trip: Blowing Rock NC - ~~Asheville NC~~ - Grandfather NC - Lenoir NC - Boone NC
Afstand: 200 km
Slapen: Fairfield Inn & Suites

Net wakker geworden en terwijl Vixen staat te douchen, schrijf ik even dit stukje. Buiten, op ons balkon. Het is te merken dat we hier in de bergstreek zitten. Daar waar het in Charlotte overdag dik dertig graden was en het 's nachts met moeite richting de twintig kroop, daar is het hier gewoon koud. Ik schat dat het nu (iets na achten in de morgen) een graad of vijftien is. Het zou vandaag langzaam oplopen tot 22 graden, maar dat is het dan ook. Dat wordt dus lange mouwen aan. Kunnen die stinkmuggen me ook niet lek prikken, want het schijnt muggig te zijn in de parken hier.

Vandaag wat highlights van/naast de Blue Ridge Parkway meepikken. De afgelopen weken heb ik me stevig ingelezen over waar wat te begluren is. En toen we gisteren onderweg naar Blowing Rock waren, zag ik op de borden al genoeg namen staan waarvan de bukskes thuis me vertelden dat het allemaal de moeite waard zou zijn. Gelukkig hebben we tijd zat: de enige tijdsrestrictie die we hebben, is dat we zaterdagmiddag in Knoxville moeten zijn om ons onder te laten dompelen in de zee genaamd College Football. Maar zover is het nog lang niet. Eerst wat boslucht opsnuiven!

Het weer was een drama vandaag. Dra. Ma. Hondenweer, maar dan van het ergste soort. Toen we vanochtend Blowing Rock verlieten, was het vooral winderig. Geen probleem, want met de kap eraf is het altijd windy. Maar binnen de kortste keren hadden we het dak er weer op: regen werd stortregen, enkele bliksemflitsen en wat gedonder om het af te maken. Tegen beter weten in tóch naar Grandfather Mountain gereden, het hoogste punt van de Appalachen. Of het hoogste punt ten oosten van de Mississippi. Het hoogste van iets in elk geval. Maar daar was het zo mogelijk nóg erger.

Want buiten de eerdergenoemde weermeuk werd er ook nog even wat mist tegenaan gegooid en werd de wind stormachtig. Ik dacht altijd dat mist&wind niet samengingen. Welkom in de SMOKY Mountains, mister. Gelukkig is het toegangsticket een jaar geldig. En gaan we morgen maar opnieuw proberen. Want ondanks het kloteweer was de rit er naar toe al veelbelovend. Uiteindelijk zijn we dan toch in Boone geëindigd. Dagje verloren, maar niets aan te doen. En morgen zou het weer weer 'gewoon' zonnig zijn, dus op herhaling dan maar.

Dag 4

klik op de foto voor de geplande route

Trip: Waxhaw NC - Boone NC - Blowing Rock NC
Afstand: 250 km
Slapen: Cliff Dwellers Inn

Vandaag het volgende gedeelte van onze vakantie. Eigenlijk deel III: eerst was het een dagje Frankfurt, daarna twee dagen bij Peter&Natasha en nu dus op weg naar de Blue Ridge Parkway en de Great Smoky Mountains. Natasha heeft iets te goed voor ons gezorgd de afgelopen dagen. Het ontbijt en vooral het avondeten was een grote tafel vol lekkernijen. Lamsracks, dikke sappige steaks, ovenroasted potatoes en daarna nog toetjes uit de oven en uit de diepvries, die rechtstreeks op de aorta werden geplakt. Echt. Minder. Eten.

Terwijl Vixen onder de douche staat, heb ik de auto vertrekklaar gemaakt. Normaal gesproken ga ik een van de eerste ochtenden de huurauto ophalen, rij ik langs de WalMart voor een koelbox, ijsblokjes en drinken voor onderweg. Dat hoeft nu niet: we hebben de auto van Peter, de koelbox van Peter en de ijsblokjes van Peter. Paar flessen Vitamin Water voor Vixen erin en we are good to go. Op naar Boone in North Carolina, waar we in zullen haken op de, volgens Ami's, most beautiful scenic drive in the world. Dat zullen we nog wel eens zien!

==============================================

We zijn uiteindelijk in Blowing Rock aangekomen, na een vlotte probleemloze trip. De eerste bergen beginnen al voor ons op te doemen, en morgen gaan we er waarschijnlijk veel van zien. We zijn ietsje verder dan Boone gereden, het is de Cliff Dweller Inn in Blowing Rock geworden. Een standaard motel met een zeer prettige uitkijk over een meer en tegen een paar bergen aan. De ultra-Amerikaanse uitbater heeft ons overstelpt met routekaarten, folders en tips voor de komende dagen, dus we gaan er compleet voor. Morgenvroeg de Blue Ridge Parkway op!

Dag 3

klik op de foto voor de geplande route

Trip: Waxhaw en omstreken
Afstand: -
Slapen: Peter&Natasha, Waxhaw NC

De vliegreis van gisteren duurde een uurtje langer dan gepland. Omdat enkele klote-passagiers het nodig vonden om continu te gaan staan, van plaats te wisselen, naar de wc te gaan en te gaan wandelen, miste de piloot zijn slot-time met een paar minuten. Dus een nieuwe tijd aanvragen. En dus 57 minuten op de startbaan staan te wachten. Ik was in staat de hoofddaders eigenhandig het toestel uit te schoppen op 36000 voet, maar de wraak was zoeter: ze misten hun aansluitende vlucht naar San Francisco. Eikels.

Peter kwam ons ophalen, en bij het verlaten van de airco-hal was het meteen duidelijk dat het hier in North Carolina nog steeds zomers warm is. Een dikke dertig graden (ónze graden!) en een strakblauwe lucht. Koffers in de auto en op weg naar het huis van Peter&Natasha, zo'n 45 kilometer verderop in Waxhaw. En het is hier potdomme echt net Wisteria Lane van Desperate Housewives. Niet alleen de huizentypes, maar ook de opbouw van de straat. Weg-stoep-gras-wandelpad-gras-oprijlaan. Amerika van de tv-series. Prachtig!

Daarna een rondleiding door het huis. Fantastisch. Gloednieuw, maar gebouwd in oude stijl. Veel kruipdoor-sluipdoor gangen, veel trappen en trapjes, een hele bult kamers, een paar badkamers en een prachtige tuin. Ik zal later vandaag eventjes wat pica's maken en uploaden, want het is nu nog donker hier (kwart over 5 des morgens...). En gisteren ben ik er niet meer aan toe gekomen. Na het eten vielen me de luiken namelijk bijna dicht en dus zijn we na iets na negenen local time, maar 03.00 onze tijd gaan slapen. Met als jaarlijks terugkerend fenomeen dat ik weer om 04.00 uur USA-tijd wakker ben. XXL-dag!

Vandaag is het Labor Day. De eerste maandag van september is de laatste dag van de vakantie. En dus is het feest hiero. Ze hebben al zo weinig vrije dagen (5 standaard en als je ergens lang werkt kun je tot 10 dagen komen. Per jaar that is!), dus elke vrije dag is hier letterlijk een groot feest. Dat zal waarschijnlijk naar goede Amerikaanse tradities veel vlaggerij, (vr)eterij en vuurwerkerij worden. Allemaal dingen die me erg aanstaan. Zometeen maar eens even een rondje door de buurt gaan wandelen. Kijken of ik Gabrielle Solis of Edie Britt al joggend tegenkom. Goodmorning America!

de voorkant

de achterkant

hun vijver!

Dag 2

klik op de foto voor de geplande route

Trip: Frankfurt - Charlotte NC - Waxhaw NC
Afstand: 7500 km
Slapen: Peter&Natasha, Waxhaw NC

We kregen gisteren een upgrade naar een executive suite. Keurige kamerT, op de tiende etage met een prachtig uitzicht over de stad. En daarbij nog wat hippe exclusiviteiten. Gratis eten&drinken in de executive lounge, mogelijkheid tot ontbijt op bed, gebruik van spa&massage&pool&vanallesennogwat. Allemaal geen gebruik van gemaakt, maar de mogelijkheid was er. Genieten.

Gistermiddag en -avond even de stad in. Prachtige stad, dat Frankfurt. Jammer dat het drie uur koetsen is, anders waren we er vast vaker teruggekomen. Het zonnetje scheen heerlijk over de lange brede Zeil (een eenkommatweekilometer lang lint van winkels en vooral terrassen) en er was een of ander wijn-iets te vieren, want iedereen zat vrolijk aan de pijpen witte wijn. Genieten.

's Avonds even in een of andere Duitse tent wat gaan eten, op loopafstand van het hotel. Omdat het morgen een dagje vliegveld- en vliegtuigvoer wordt, ben ik voor petatte, vleis en greunte gegaan. Lekkere Caeser-salad en daarbij een gepofte aardappel. En voor de vetzooi natuurlijk anderhalve emmer crème fraîche. Genieten.

Net voor de middag stappen we vandaag voor een negeneneenhalf uur durende vlucht van Frankfurt naar Charlotte in North Carolina aan boord van een Airbus 330-300. Geen. Zin. In. Na een uurtje of drie begin ik me namelijk een beetje heel erg veel te vervelen (ondanks al het aanbod aan verstrooiïng die het vliegtuig me biedt en die ik zelf heb meegenomen) en dan moet ik nog twee keer zo lang. Niet-genieten. Maar het is het uiteindelijk allemaal waard. USA, here we come again!

Dag 1

klik op de foto voor de geplande route

Trip: Venlo-Frankfurt
Afstand: 300 kilometer
Slapen: Hilton, Frankfurt

Zometeen de auto in, op weg naar Frankfurt. Zojuist een bult kabels uitgesorteerd (iPod, gsm Vixen, mijn gsm, LAN kabel, koptelefoons, camera) en samen met de connectors (voor in het vliegtuig een beetje normaal geluid te hebben) en de 100miljoenmiljard opladers (in zowel Europese als Amerikaanse varianten) in de handbagage geduwd. Nog even de laatste restjes uit de ijskast opgegeten (tomaat-mozarella als ontbijt) of weggegooid (ik kon echt geen 6 eieren op vanochtend).

De koffers wegen minder dan 23 kilo per stuk, dus ik verwacht weinig tot geen problemen wat inchecken betreft. Maar dat is morgen pas. Eerst een middagje/avondje Frankfurt. Eens kijken of dat hotelletje aldaar met recht tweede staat op de lijst met hotels aldaar. U hoort nog van ons. Bis später!

Vrijdagse voorpret

Zoals je kunt zien is de site ook weer in de vakantie-modus. Bannertje van Roy (al heb ik hem wel het idee van 'Elvis achter het stuur van de General Lee' uit het hoofd moeten halen) erop en de vakantie is bijna begonnen. Bijna, want er moet nog een en ander gebeuren. En dan bedoel ik niet de laatste dingetjes kopen&inpakken, maar ik heb het natuurlijk over de digitale voorbereidingen. Want op deze site wordt natuurlijk weer een reisverslag bijgehouden.

Ik ga zometeen alvast de (voorlopige) route op dag-tot-dag-kaartjes zetten. Net als voorgaande jaren wordt dat de basis van de dagelijkse entries. Beetje bijhouden waar we rijden, hoeveel miles we maken en waar we op dat moment zijn en gaan slapen. Ook handig voor mezelf, want zoals ik al eerder meldde maak ik na de vakantie altijd graag wat beoordelingen voor de bezochte hotels en motels. Hebben 'onbekenden' ook nog wat aan onze ervaringen.

De route gaat er grofweg als volgt uitzien: Charlotte > Boone (Blue Ridge Parkway) > Asheville (Great Smoky Mountains) > Knoxville > Nashville > Memphis > Birmingham > Atlanta > Savannah > Charleston > Myrtle Beach > Charlotte. Op papier dan, want uit ervaring weet ik dat er nogal wat aangepast kan worden onderweg. Vooralsnog is dit echter een beetje de los-vast-planning. Eigenlijk staat alleen 9/11 in Knoxville vast, want dan 'moeten' we naar het American Football. En morgen 'mogen' we naar Frankfurt, want daar vertrekt zondagochtend de vliegerT naar North Carolina. Nou maar hopen dat we Hurricane Earl niet tegenkomen onderweg...

Anders dan andere jaren, is het feit dat ik een twitter-account heb aangemaakt: @USAreis2010 (mam en andere niet twitteraars: ga naar www.twitter.com/USAreis2010). Via Twitter kan ik namelijk direct foto's plaatsen vanaf mijn ~~GSM~~ überkekke smartphone. Omdat ik op deze site de verhaaltjes en wat foto's plaats, kan ik daar alle andere foto-zooi neerkwakken (mam en andere niet twitteraars: op de twitterpagina gewoon op de blauwe linkjes klikken). Gelukkig zit er ook WiFi op de phone, anders zou ik me scheel betalen aan de data-verbinding. Vanaf morgen dus geen voorpret meer, maar het begin van de trip. Overal te volgen!

Adresjes

Ik begrijp dat je als stedenbouwkundige op een gegeven moment met een probleem zit. Alle nieuwe straten zijn klaar (op de tekentafel dan) en de huizen en de boompjes zijn ingekleurd. De (nieuwe) wijk heeft een belachelijke naam gekregen (vooral iets met 'sch', 'ae' of iets anders oud-Nederlandsch) en dan komt het. Er moeten straatnamen verzonnen worden.

Natuurlijk kan niet alles de Markt, de Grote St(r)aat en de Hoogstraat heten. En de verwijzing naar schilders, bloemen&planten en historische figuren hebben we ook al allemaal duizend keer gehad. En soms zelfs in de meest belachelijke vormen. Ik heb dan medelijden met de mensen die in bepaalde straten wonen.

Je zal maar in de Schenk van Nydeggen-straat wonen. Of op het Burgemeester van Soest-Jansbeken-plein. En de laatste jaren is het ook hip om de woorden -straat, -laan, -weg weg te laten. Herderstasje 4, Diamant 2c en Piano 4. Die laatste twee liggen in Den Bosnië naast elkaar. De edelstenen en de muziekinstrumenten.

Maar het kan natuurlijk altijd gekker. Zo heb je in Ainthovuhhh een wijk die ze Het Sprookjesbos hebben genoemd. En jawel hoor, de namen in die wijk zijn daar ook op gebaseerd. Je zal toch maar aangehouden worden door de politie en je adres op moeten geven. "Mijn adres? Ik woon op de Gelaarsde Kat/Roodkapje/Roverbruidgom". Ik kan met het gevatte antwoord van de snorremans al voorstellen: "Wij denken zeker dat ik nog in sprookjes geloof?!"...