Viaviavia kreeg ik een uitnodiging onder ogen voor de Splinter Popquiz op Paasmaandag. Versie 3.0, las ik in het overzicht. Ik ken de twee mannen die hem in elkaar draaien. De een ken ik denk ik al meer dan 15 jaar, de ander slechts een paar maanden. De mannen zijn muziekliefhebberTs en -kennerTs, voor zover het woord muziekkennerT ook maar enige waarde heeft. Ze vinden het in elk geval een hele belangrijke bijzaak, net als ik.

Tijdens een van de vorige versies van deze popquiz waren Vixen en ik op vakantie, dus die heb ik jammerlijk gemist. Vandaar dat ik blij was om te lezen dat het deze keer wel goed in mijn agenda paste. Paasmaandag om 18.30 uur heb ik over het algemeen weinig gepland, dus dat zat wel snor. De volgende stap was een team in elkaar draaien. Want wanneer ik aan zoiets meedoe, dan moet er ook wel serieus gespeeld worden. Strategisch kiezen derhalve, want de teams mogen uit makzimaal 4 personen bestaan. Ik-zei-de-gek en 3 anderen dus.

Mijn eerste keuze was Joris. Veelvraat op muziekgebied en thuis op gebieden waar ik niet zo sterk in ben. Moderne indie-kraam, obscure Belgische bands en meer van die Humo-meuk. Maar Joris en ik zijn van dezelfde leeftijd. En dus houdt onze kennis van de jaren negentig (euro-house, top 40) en dance (pillenslikkersgedeuns) niet over. Daarvoor hebben we Stefan maar even vastgelegd. Tien jaar jonger dan wij en ooit gezellige zaterdagavond plaatjesdraaier in de Locomotief. Kent de klassiekers, maar in zijn geval zijn dat andere klassiekers dan de meesten denken...

Maar er is ook nog iets als de échte moderne muziek. Daar weet ik niet alleen weinig van, daar vind ik ook nog eens heel weinig aan. En voor die onzinnige bliepjes en piepjes konden we natuurlijk niet om Rolph heen. Die kent muziek van bands waar ik de stijlvorm nog nooit van heb gehoord, laat staan begrepen. Eclectische dubstep deephouse bounce nu jazzanova minimal. Of zoiets. En we hebben natuurlijk ook een zondebok/pispaal nodig voor het geval dat we niet hoog eindigen. De dinsdag na Pasen een uitgebreid verslag hier. Maar op voorhand alvast: maar maar maar, stomme Rolph!