Ik ben in mijn werkzame leven al bij heel wat bedrijven over de vloer gekomen. Van de meest smettige opslagloodsen bij transportbedrijven via de betonnen bunkers die als kantoor door moesten gaan in Frankrijk tot aan de jaren-tachtig chique van de directiekamer van een van mijn vorige werkgevers. Veel hout en iets te wollig tapijt. Het leek wel een aflevering uit Dallas. Prima.

Tot nu toe stond het Benelux hoofdkantoor van Nike in Hilversum heel erg hoog op mijn ‘mooiste kantoor waar ik ooit geweest was’. Prachtige hippe ruimtes, dito meubilair en verder een Nike-shop met supergoedkope aanbiedingen, Starbucks in house (alleen staat er nergens het logo of het woord), een tennis-/zaalvoetbalzaal en verder buiten een heuse sportarena met voetbalveld, atletiekbaan en (last but not least) een echte tribune. Enige nadeel is dat je altijd al weet wat het personeelsfeestje wordt: tienkamp op het binnenterrein…

Maar dat was tot nu toe. Gisteren was ik bij een van onze klanten, die het nog bonter maakte. Goudkleurig gebouw, ontvangsthal met Leolux banken en fauteuils, leistenen vloer en marmer aan de muur. Geen koffiehoek, maar een heuse espressobar, inclusief barrista die elke kop met veel liefde vol deed lopen. Glazen liften, kantoorunits als hotelkamers en overal prachtige lampen en kunst aan de muur/het plafond. Mooiere toiletten dan menigeen thuis heeft. Verder ook een indoorsportveld, gameruimte met Wii, flipperkast, tafelvoetbal, snooker- en pooltafel.

Verdieping hoger een fitnessruimte met bijzonder puike apparaten, sauna en douche en om helemaal relaxed te worden een zen-ruimte met slim licht, loungemuziek en bedbanken/bankbedden. En na de (zoals gewoonlijk saaie) vergadering een uitgebreide lunch in iets wat ik tekort zou doen met het woord kantine. Dit had meer weg van een restaurant. Aankleding, eten, bediening (jawel!), alles was perfect. Het leek potdomme het Mandalay Bay wel! En hier heb ik elke maand overleg. “Of zullen we het een keertje bij jullie op de zaak doen?”. Neehee!