Nul

Een

Twee

Drie

Vier

Vijf!

Vandaag weblog entry nummero 999. Eigenlijk weblogentry numero 998, omdat er in de rijke historie van dit weblog ooit één entry door iemand anders is geschreven (toen mijn uitloggen op de Loco-pc niet helemaal vlekkeloos was verlopen). Desalniettemin: vandaag dus 999!

Niet terugkijken, maar juist vooruit: over een dikke 2 weken begint het EK 2008, en ook al heb ik dit jaar geen pool meer in elkaar gedraaid, er blijft natuurlijk genoeg voetbalprietpraat om over te schrijven. Dat gewauwel over het EK 2008 zal hier op de site alweer beginnen op maandag 2 juni. Inclusief een nieuwe banner natuurlijk... (Roy: attentie!)

Een speciaal woord van dank gaat uit naar jou, ja jij, al dan niet trouwe lezerT! Want met een nog steeds stijgend aantal unieke bezoekers, zijn er schijnbaar weinig afhakers. Dank voor het volgen, dank voor het lezen, en dank voor de reacties.

Of ik de volgende 999 entries ga halen weet ik nog niet, maar deze neemt niemand me meer af!

Vandaag dan toch echt het laatste wk-gerelateerde stukje. Na 50 logjes eraan besteed te hebben is het nu dan toch echt voorbij. Het was wel een feest hoor. Niet alleen het wk, maar ook de bijbehorende pool, en de acties&reacties op deze site.

Een terugblik/overzicht dan maar:

Allereerst natuurlijk de site op zich. Met mijn ideetjes en de uitvoerende acties van Roy waren de banners échte eye-catchers. Voor het geheugen wat op te frissen:

Zó heeft het de langste tijd eruit gezien. Met een oranje achtergrond, gras als filler, een menu-keuzebalk-geintje (dat na de uitschakeling van Oranje fluks werd weggehaald) en de combi-foto en combi-titel.

Speciaal voor de uitschakeling had ik vantevoren al met Roy een treurige banner in elkaar gedraaid, hopende dat we die lang niet (nooit!?) nodig zouden hebben. Helaas, helaas. De dag nadat we eruit vlogen, schreef ik mijn kortste stukje ooit hier op de website. Eén (scheld)woord... Dit leidde wel tot de meeste reacties ooit. 82 stuks, en dat was niet vanwege mijn schuttingwoord!

Nog wat andere cijfers:

50 artikelen
30 tussenstanden
663 unieke bezoekers op 28 juni 2006
Meer dan 700 reacties

Maar het belangrijkste vind ik dat het een meerwaarde was voor de pool: op deze manier kon iedereen overal&altijd de tussenstand oproepen, kon men reageren op de geschreven stukjes. Of op de wedstrijden. Of op de tussenstand. Of reageren om het reageren. Heerlijk!

Vanaf morgen is het weer 'gewoon' Luister naar Lucas hier. Hier alvast een hele kleine preview van de nieuwe (zomer)banner.

En zoals de 'kenners' weten, is het overmorgen dus weer tijd voor een Andermans Veren. Omdat het weer 'gewoon' zondag is!

In tegenselling tot de vele positieve verhalen die ik over Duitsland& Duitsers tijdens het wk heb verteld en geschreven, wil het met de Nederlandse service-gerichtheid maar niet vlotten.

Het volgende verhaaltje speelde zich af tijdens het Pinksterweekeinde (om precies te zij op zondag 4 juli). En het heeft ook nog eens met het wk te maken, want Vixen en ik waren onderweg naar de laatste oefenwedstrijd van Nederland. Tegen de Socceroos, maar dat terzijde.

We gingen die dag met de trein. Lekker relaxed eersteklas naar Rotterdam. Alleen was de NS zo slim geweest om dat weekend de lijn Eindhoven-Tilburg-Breda in beide richtingen eruit te halen. Lekker slim om dat juist dan te doen: het was zoals gezegd het Pinksterweekend. Vele ongewassen linkse types en 14-jarigen moeten dan met de trein van&naar Pinkpop. Velen willen dan met het Openbaar Vervoer naar de Efteling. En Nederland speelt een oefenwedstrijd in Rotterdam. Lekkere dagen dus om die verbinding eruit te halen.

Gevolg: wij moesten via Utrecht naar Rotterdam. Niet heel erg. Maar het was nogal druk in de trein. Herstel: enurm druk. In Den Bosnië komt er een jonge moeder de eersteklas ingestuiterd. Eenmaal maxi-cosi, eenmaal frame (om de maxi-cosi in te zetten en om te toveren tot wandelwagen), eenmaal schoudertas, eenmaal 'tas met spulletjes' (die moeders met jonge kinderen áltijd bij zich hebben), en niet te vergeten: eenmaal (zeer) jong kind.

De vrouw heeft wel iets weg van een vluchtelinge in Soedan, zoveel meuk&zooi had ze bij zich. Ze zet alles op haar plaats, en gaat meteen op zoek naar de conducteur. In dit geval de conductrices (twee stuks). Die zaten recht voor ons, niets te doen. Nou ja, niets. Vanaf Eindhoven was het klepperdeklep-"en mijn moeder, schei uit"-ratelderatel-"dus ik zeg tegen de dokter, ik zeg"-teuterdeteut-"ja, dan heb ik zoiets van weetjewel"-etceteblablabla. Druk he?!

De jonge moeder spreekt de twee aan, en legt uit dat ze twee kaartjes tweedeklas naar Amsterdam heeft. Maar dat de trein zo kanonnenvol is, of ze asjeblieft met deze drukte eersteklas mag zitten. "Nee!", is het onverbiddelijke (en misschien volgens de regels wel juiste, maar niet humane) antwoord van de kaartjesknipzeugen. De jonge moeder vraagt of ze dan een kaartje/upgrade bij de kniptangteven kan kopen. Zuchtend over zoveel gestoor tijdens hun omgetwijfeld interessante prietpraat antwoord zo'n troela 'nee-hee!". De jonge moeder blijft vriendelijk, en zegt dat ze dan wel die 35 euri boete betaald bij een controle. "Als die tenminste komt", zegt ze nog glimlachend maar o zo trefzeker.

De twee dorpstrutten uit Boekel keutelen lekker verder over hun steunkousen en hun urine-verlies, totdat er een wél controlerende conducteur aankomt. Ik hou de jonge moeder in de gaten. Zij doet haar verhaal tegen de conducteur, die begripvol knikt, een knipoog geeft en doorloopt. Haar rustig op haar plaats laten zittend. Keurig! Ware het niet dat hij als een schooljongetje door een van die stinkzeugen wordt terug gestuurd. Hij moet haar naar de tweedeklasse sturen. Terwijl de jonge moeder (geholpen door de conducteur) voorbij strompelt&struikelt, wordt ze nog toegesist door Frau Göbbels: "Ik had het toch gezegd?!"...

Vaak gebeurt het al tijdens het WK zelf, maar net na het wk is ook een toptijd. De bondscoaches van de diverse landen geven dan aan of ze wel of niet doorgaan. Veel contracten zijn namelijk tot en met het toernooi gesloten. Het is natuurlijk ook de perfecte tijd dat ze eruit geflikkerd worden.

Dat laatste gebeurde bij Pekermann van Argentinië. Al gaat het verhaal natuurlijk dat hij zélf is opgestapt. Lul niet, de resultaten vielen tegen, Argentina zat niet bij de laatste 4 dus dan moet je weg. Dat er dan aansluitend geroepen wordt dat Maradona het dan maar moet worden is natuurlijk kwazel. Die heeft ooit een derde divisie club in Gaucho-land getraind, en die mannen zijn nog steeds de weg kwijt...

Verder is zo'n wk natuurlijk de ideale gelegenheid om jezelf als trainer in de kijker te spelen. Nadat de coach van Polen eruit werd gelazerd (alweer een tegenvallende prestatie van Polen, nadat ze zich alweer overtuigend hadden geplaatst), zag Don Leo Beenhakker zijn kans schoon: hij wordt daar de bondscoach, nadat hij zijn zakken weer flink gevuld had bij Trinidad&Tobago. Onze eigen Guus was al verzekerd van een baan als bondscoach van Rusland. Prima handelaren, die Hollanders!

Maar wat ik erg opmerkelijk vind is de omgekeerde evenredigheid tussen Jürgen en Marco. De Teamchef en de Bondscoach. Bij de Duisters was vóór het wk alles klote. Slechte sfeer, slechte resultaten, slechte voorbereiding. Alles en iedereen viel over Jürgen heen. Vooral die dikke DFB-voorzitter, Kaiser Franz en de Bild. Vooral dat laatste schijnt een probleem te zijn. Als je de serieuze pers tegen je hebt is al een probleem, maar pulpzooi als de Bild tegen je is een hel. Vraag maar aan Sven-Goran. Die had een beetje ruzie met The Sun. Doei... Maar wel 25 mln pond in 5 jaar verdiend. Mochten ze mij voor alles (alles!) uitmaken!.

Goed, Klinsmann dus. Woonde te ver weg, zat liever bij zijn gezin in Florida California (zie opmerking Eat in) dan bij besprekingen. Kon toch niet. Geen wonder dat het zo scheisse ging. Iedereen wist het beter. En tijdens het toernooi snoerde hij alle critici de mond. DFB-dikzak Mayer-Vorfelder was elke wedstrijd meer in zijn nopjes, Kaiser Franz smeekte Jürgen om vooral door te gaan na het WM, en de Bild bevlekte hem dagelijks met de meest geile en glijerige commentaren. Uiteindelijk werd hij met Duitsland derde, en zegt na 3 dagen bedenktijd dat hij er mee kapt. Tschuss Jungs! Iedereen de weg kwijt, hij nokt 'm gewoon! "Ik ben niet vergeten hoe de afgelopen maanden waren". Klasse! Eat your heart out, vijanden...

In Nederland doen we het anders. Daar hebben we een andere manier. Daar roepen we vantevoren dat we wel even wereldkampioen gaan worden, laten we de (onervaren) bondscoach een eltal veranderen in een comedy-train (te laat=grap vertellen, te laat=karaoke doen), spelen niet één fatsoenlijke wedstrijd op het toernooi, liggen er eerder uit dan Oekraine en we staan voor aap tijdens de meest bizarre wedstrijd van een wk ooit. En nee, dat lag niet alleen aan de scheids en de tegenstander.

Terug in Nederland wordt de coach opgehemeld door Orakel Cruijff (bek houwe, mafkees! Zeker als je Verdonk de schuld wil geven van onze vroege uitschakeling!), zegt hij dat dit WK een opmaat was voor het EK 2008 (wat hij in augustus 2004 ook al aangaf), praat hij alles van zichzelf goed (geeft zichzelf een 7). Tel daarbij op dat hij de afgelopen maanden Cruijff tot tweemaal toe heeft gevraagd om het van hem over te nemen, en je weet ongeveer in welke zooi we terecht zijn gekomen.

Van Basten was een wereldaanvaller, maar als bondscoach valt hij me enorm tegen. Jammer dat hij niet zijn eigen conclusies uit deze afgang trekt. Hij moet gewoon opstappen. Met zo'n team niet verder dan de tweede ronde, dat is té slecht. En het ligt ook aan de spelers, maar die heeft híj gekozen, en die heeft híj opgesteld. En dan achteraf alles anders uit gaan leggen...

En wat doet de KNVB? Die biedt hem een contractverlenging aan. Tot en met WK 2010. Vooral (zo) doorgaan...

Gisteren was het the day after the night before. Beter: the day after the tournament before. Het viel me op dat het WK al weer zo snel voorbij is. Ik bedoel: alle andere main events in de wereld worden nog een paar dagen besproken, maar gisteren was het maar summier...

's Ochtends ging het nog. Ik was de hele ochtend thuis, dus ik viel in de (integrale) herhaling van de finale. Vanaf de 57e minuut. Deze keer in mijn eentje gekeken, en niet in een volle kroeg, met zoveel beeldschermen en beamers om je heen dat je eigenlijk net niets ziet. En deze keer zonder de zwijgende spanning op het gezicht van Vixen. Gewoon voetbal puur.

Dan blijkt dus wat je altijd maar mist als je in de kroeg kijkt. En zeker ik, die dan met 100 mensen tegelijk moet praten en me met 99 discussies moet bemoeien, hahaha. Je ziet het dus echt nergens zoe goed al thuis, in je eentje.

En als ik heel eerlijk ben, had France die finale moeten winnen. Ze waren, tot aan le carton rouge van Zizou gewoon beter. Die wedstrijd dan. Gelukkig won Italia, niet alleen voor Vixen, maar Italia heeft het hele toernooi al goed/beter gespeeld. Terechte winnaars dus.

Maar hoeveel voetbal er ook op was die ochtend, zo erg viel het 's avonds tegen. Omdat ik gisteren niet meedeed aan het 'maandagavondpotje', heb ik lekker de avond met Vixen thuis doorgebracht. En geloof me: zíj wilde voetbal zien. "Zap eens even, er moet toch wel íets op zijn?". Maar helaas, he-le-maal niets. En terwijl we toch nog genoeg vragen hebben.

Ik wil namelijk weten wat die Materazzi tegen Zizou zei (alle z'tjes op een rij!). Volgens de kranten/teletekst des ochtends was het 'pied noir', zwartvoet. Hét Franse scheldwoord voor Franse buitenlanders. Hmm, niet genoeg voor een kopstoot. Bovendien lijkt het me sterk dat een moordenaar als Materazzi a)Frans spreekt b)het begrijpt wat hij zegt c) dat kan onthouden. Die jongen heeft zijn eigen geboortedatum op de binnenkant van zijn arm als een soort spiekbriefje laten tattooëren...

's Avonds las ik dat hij Zizou 'terrorist' had toegeroepen. Vanwege de Algerijnse achtergrond van Zizou. En de gespannen voet waarop de Algerijnen en de Itakkers leven. Hmm, zie je die Materazzi al in zijn vrije uren naar de bijlage van de Gazetta grijpen waar de wereldpolitiek instaat? Ook niet dus.

Ik gok dat het iets voetbalkantine-achtigs was. Dom&plat. Waarschijnlijk heeft hij Zizou in zijn eer aangetast. En iets persoonlijks geroepen. Iets met moeder&hoer, of iets over het tweede gezicht van Zizou, bovenop zijn eerste. "Strandbal!"...

Ik vermouth dat we er de komende dagen wel achter komen. Die prietpraatpaalprogramma's over voetbal komen er wel weer aan hoor. En die moeten toch vol. Al was het maar over twee miljonairs die elkaar net zo lang jennen totdat er iemand een kopstoot uitdeelt. Dommeriken (en dat is écht met 1 K!).

Wat had ik hier graag met hoofdpijn gezeten. Nevel in mijn kop en een tong van leer. Wat had ik graag gehoopt dat ik hier met een misselijke maag en klevend van het ochtendzweet mijn stukje had getypt. En in de mond de smaak van ein kepot veugelke.

Maar helaas, helaas, het is ons Nederlanders wéér niet gegund. Weer minimaal 4 jaar wachten, en dan nog maar eens zien of het zoveelste elftal vol beloftes&beste voetballer van de wereld het gaat halen.

Toch wordt dit geen treurig stukje. Het was namelijk goed! Gisteravond was het een waardig slot van dit wk. Een finale zoals ik al jaren niet meer gezien heb van een wk! 1986 was heldhaftig, ok. Maar daarna ging het mis: 1990 was een draak, 1994 was onterecht, 1998 was raar, 2002 was te simpel.

2006 had alles. Alle positieve en negatieve kanten van het voetbal. Een Panenka-stift-penalty van Zidane (u durft wel he meneer, in een wk-finale!), een magistrale kopbal van Materazzi, een vette verlenging, een kopbal&een dolle stieren kopstoot van diezelfde Zizou tegen diezelfde Materazzi. Penalties, Trezeguet die mist, Buffon op de klapstoel, Lippi met de sigaar, de Itakkers (verdiend!) met de beker. Finale, woohoo, Finale, woohoo hoohoo (op de melodie van Volare). Fantastico! Mede door de prachtige camera-voering van de Duitsers. Alles hebben we gezien. Dit was het. Zo moet het. Dit is waar het om gaat. Geil, zoals de Duitsers dan zeggen. Geil, zoals de Nederlanders dan zeggen.

En dan de eigen winnaars. Tuurlijk, Bassie&Adriaan&Reddie&Vixen zijn de winnaars. Terecht, allemaal Italia als kampioen, B&A hadden dat niet eens nodig gehad (zo ver staan ze voor), prima dus. Maar slechts een deelnemer aan de pool is een echte winnaar. Een wereldkampioen. We hadden namelijk één Italiaanse deelnemer. Waarschijnlijk vanwege zijn lokale politieke beslommeringen heeft hij zich de speelnaam Paling aangemeten, omdat Gladjakker waarschijnlijk een onbekend woord is.

Dronken van geluk zal hij gisteren in Bologna geen seconde aan zijn klassering in de pool hebben gedacht. Zijn echtgenote La Pimpa waarschijnlijk ook niet, want die was ook dronken. Misschien ook van geluk, maar zeker van de zeup. En geef ze eens ongelijk! Als Oranje gisteren dat cuppie gepakt had, dan had Vixen me waarschijnlijk uit de fontein voor het station kunnen halen, of uit het kotje.

Een mooie finale, zowel van dit wk als van de pool. Rest mij nog om enkele mensen te bedanken. Alle deelnemers (ook die niets gewonnen hebben!), Roy voor het IT-werk (de banners waren schön!), Chris voor het mede-organiseren en corrigeren, Vixen voor de tijd die ze me heeft moeten missen. Bedankt!

Dit weblog gaat gewoon door, met dagelijks nieuwe verhalen. Deze week zal het nog in het teken staan van dit wk en deze pool. Daarna is het weer Luister naar Lucas. Op mijn eigenwijze eigen wijze! Ik hoop jullie dan ook nog vaak (virtueel) terug te zien…

Iets met bedankt&tot ziens!